Przygotowanie iglaków do zimy krok po kroku
Kondycja, z jaką rośliny iglaste wchodzą w zimę, w dużej mierze rozstrzyga się jesienią. Dobrze zaopatrzone w wodę i prawidłowo „zahartowane” świerki, sosny czy tuje znoszą mróz znacznie lepiej niż rośliny pobudzone do późnego wzrostu. Poniżej opisujemy kolejne etapy prac od końca lata do pierwszych przymrozków.
- Zakończenie nawożenia we właściwym czasie
- Podlewanie przedzimowe
- Cięcie — czego unikać jesienią
- Młode i świeżo posadzone rośliny
1. Zakończ nawożenie azotem w odpowiednim czasie
Nawozy bogate w azot pobudzają wzrost nowych, miękkich pędów. Jeśli rośliny wytworzą je późnym latem, nie zdążą one zdrewnieć i jako pierwsze przemarzną. Z tego powodu nawożenie azotem kończy się zwykle w pierwszej połowie sezonu, a późnym latem i wczesną jesienią stosuje się nawozy o przewadze potasu, który sprzyja drewnieniu pędów i zwiększa odporność tkanek na mróz.
Tak zwane nawozy „jesienne” dla iglaków mają obniżoną zawartość azotu, a podwyższoną potasu. To rozróżnienie jest istotniejsze niż konkretna marka produktu.
2. Zadbaj o podlewanie przedzimowe
Iglaki nie zrzucają igieł na zimę i przez całą chłodną porę roku tracą wodę. Gdy grunt zamarznie, korzenie nie mogą jej uzupełnić. Dlatego późną jesienią, dopóki gleba pozostaje niezamarznięta, warto rośliny obficie podlać — szczególnie te rosnące pod okapem dachu czy dużych drzew, gdzie deszcz dociera w ograniczonym stopniu.
- Podlewaj rzadziej, ale obficie, aby woda dotarła do głębszych warstw.
- Zwróć szczególną uwagę na rośliny pod ścianami i okapami.
- Wykorzystuj zimowe odwilże do kolejnego nawodnienia, jeśli gleba odmarzła.
3. Cięcie — czego unikać jesienią
Silne cięcie formujące tuż przed zimą nie jest zalecane: świeże rany wolniej się goją, a pobudzone do wzrostu pędy są wrażliwe na mróz. Jesienią ogranicz się do usuwania pędów połamanych, chorych lub wyraźnie osłabionych. Właściwe formowanie żywopłotów i pojedynczych roślin lepiej zaplanować na okres wegetacji.
4. Młode i świeżo posadzone rośliny
Rośliny posadzone jesienią nie zdążyły jeszcze rozbudować systemu korzeniowego, dlatego są bardziej narażone na przesuszenie i wysadzanie z gruntu przez naprzemienne zamarzanie i odmarzanie gleby. Pomaga im warstwa ściółki wokół podstawy oraz osłona od strony najsilniejszych wiatrów. Tematykę osłon i ściółki rozwijamy w pozostałych artykułach.
Ogólne zasady przygotowania roślin do zimy opisują publiczne materiały ogrodnicze, m.in. encyklopedyczne hasło „Iglaste” w Wikipedii oraz hasło „Transpiracja”, wyjaśniające mechanizm utraty wody przez rośliny.