Ochrona iglaków przed mrozem i zimowym słońcem
Najwięcej szkód na iglakach powstaje nie w czasie najsilniejszych mrozów, lecz w słoneczne, wietrzne dni późnej zimy, gdy gleba jest jeszcze zamarznięta. Igły nagrzewają się i oddają wodę, której korzenie nie mogą uzupełnić. Skutkiem jest brązowienie, zwane przypaleniem zimowym. Zrozumienie tego mechanizmu pozwala dobrać właściwe osłony.
Przypalenie słoneczne i jak mu zapobiegać
Rośliny najbardziej narażone to te rosnące od strony południowej i zachodniej oraz w pobliżu jasnych ścian odbijających światło. Najprostszym rozwiązaniem jest cieniowanie roślin od strony nasłonecznionej za pomocą maty, agrowłókniny lub stroiszu (gałęzi iglastych) wbitego w grunt. Celem nie jest pełne okrycie, lecz ograniczenie bezpośredniego nasłonecznienia i osłona od wiatru.
Osłony powinny przepuszczać powietrze. Szczelne owijanie folią prowadzi do gromadzenia wilgoci i przegrzewania w słoneczne dni, co bywa groźniejsze niż brak osłony. Stosuje się materiały oddychające, takie jak agrowłóknina lub juta.
Mroźny wiatr
Suchy, mroźny wiatr przyspiesza utratę wody przez igły. Rośliny na otwartych, wystawionych stanowiskach zyskują na ustawieniu osłony od strony przeważających wiatrów. W warunkach polskich najczęściej są to kierunki zachodni i północny, jednak na konkretnej działce warto obserwować, z której strony rośliny najbardziej brązowieją.
Rośliny w pojemnikach
Iglaki rosnące w donicach są w trudniejszej sytuacji niż te w gruncie, ponieważ bryła korzeniowa przemarza ze wszystkich stron. Pomaga kilka prostych działań:
| Działanie | Po co |
|---|---|
| Owinięcie donicy matą lub jutą | Spowalnia przemarzanie bryły korzeniowej |
| Ustawienie pod ścianą, z dala od wiatru | Ogranicza wahania temperatury i wysuszanie |
| Podstawka izolująca od zimnego podłoża | Zmniejsza odpływ ciepła i ułatwia odpływ wody |
| Grupowanie roślin razem | Rośliny wzajemnie się osłaniają |
Śnieg — sojusznik i zagrożenie
Warstwa śniegu izoluje glebę i chroni korzenie, dlatego nie trzeba go usuwać z podstawy roślin. Problemem jest natomiast mokry, ciężki śnieg osiadający na koronach kolumnowych tui i jałowców — może trwale rozchylić pędy. Strzepuj go delikatnie, podbijając gałęzie od dołu ku górze, a nie naciskając od góry.
Mechanizm utraty wody przez rośliny opisuje hasło „Transpiracja”, a ogólne informacje o grupie roślin — hasło „Iglaste” w Wikipedii.